Кожнае палатно - гэта эмацыйная картаграфія.
Я малюю мяжу паміж хаосам і парадкам — парог, дзе розум сустракаецца з вар'яцтвам, дзе пачуццё становіцца формай. Мая праца не ілюстрацыя; гэта раскопкі. Кожная паверхня захоўвае запіс свядомасці: напружаны, трансцэндэнтны, лімінальны, парадаксальны.
Дваістасць у цэнтры маёй практыкі - гэта не тэма, якую я ілюструю звонку. Гэта стан, які я малюю знутры — тая самая няўстойлівасць, якая робіць нас людзьмі, адлюстраваная ў пігменце і маштабе.
Збіраць гэты твор — значыць мець у руках карту той унутранай тэрыторыі — не ўпрыгожванне, а дакументацыю.