Mihise bakoitza kartografia emozional bat da.
Kaosaren eta ordenaren arteko muga margotzen dut: zentzutasuna eromenarekin bat egiten duen atalasea, sentimendua forma bihurtzen den. Nire lana ez da ilustrazioa; indusketa da. Gainazal bakoitzak kontzientziaren erregistro bat dauka: tenkatua, transzendentea, liminala, paradoxikoa.
Nire praktikaren erdigunean dagoen bikoiztasuna ez da kanpotik ilustratzen dudan gaia. Barrutik margotzen dudan egoera da: gizaki egiten gaituen ezegonkortasun bera, pigmentu eta eskalan errendatuta.
Lan hau biltzea barne-lurralde horren mapa bat edukitzea da, ez dekorazioa, dokumentazioa baizik.