Cada lenzo é unha cartografía emocional.
Pinto a liña entre o caos e a orde: o limiar onde a cordura se atopa coa loucura, onde o sentimento se converte en forma. O meu traballo non é ilustración; é escavación. Cada superficie garda un rexistro de conciencia: tensa, transcendente, liminal, paradoxal.
A dualidade no centro da miña práctica non é un tema que ilustre desde fóra. É a condición que pinto desde dentro: a mesma inestabilidade que nos fai humanos, representados en pigmentos e escalas.
Recoller este traballo é levar un mapa dese territorio interior, non decoración, senón documentación.